Tweede brief aan reizende broer L.

Lieve broer,

Ik wil je opnieuw een goede reis wensen. Want er is een nieuwe reis begonnen, toch? Dat kan ik me in ieder geval zo voorstellen, nu je lief weer in Nederland is. Je gaat alleen verder, omdat je drang om de wereld te zien zich nog even niet laat temmen, en jullie relatie bovendien bestand is tegen afstand en tijd. Dus nu zit je alleen in een camper. In de bakoven van de outback. In Australië. En je lief zit hier. In Nederland. Met Skype aan. Het schijnt hier warmer te worden. Een graad of zes toch, op zijn minst.

Dus je gaat een continent door. In je eentje. Ik weet het, als je er bij bent is het anders. Eenzamer vooral. Meer zoeken naar een plek om te slapen, dan naar jezelf. En bovendien, jezelf zoeken is hard werken en rottig afzien op zijn tijd. Maar het klinkt zo romantisch, ondanks de verhalen over miljarden insecten per vierkante meter. Ik zie mezelf ook al jaren zo zitten. In mijn eentje voor mijn camper. Diepe gedachten te hebben over het leven zoals het zou kunnen zijn. Met mijn Moleskine en een pen. En dat ik dan terug kom met een manuscript. Dat daar dan een boek van komt en een film en dat ik dan in elk radio- en TV programma en elk maand- en weekblad mijn kunsten mag vertonen en en… Maar ik dwaal af.

Jij gaat het doen. Niks anders dan jij, je auto en de elementen. Ik zou zelf de Verenigde Staten uitkiezen. Maar och, voor jouw route zou ik ook mijn neus niet ophalen. Laat ik het maar zeggen: je doet waar ieder ander van droomt. Ieder ander die een beetje is zoals jij, tenminste. En dat ben ik. Een beetje. Denk ik. Heeft iets met onze genen te maken.

Dus. Wat ik wil zeggen. Goede reis jongen. Ik reis in gedachten met je mee. Mocht je benieuwd zijn, met mij gaat het goed. Heel goed. In Schagen zit een gelukkig man, die zijn weg wel aan het vinden is. Mijn lief schreef het mooiste cadeau denkbaar voor me, dus ik zweef. En mijn meisjes zijn een verrassing aan het beramen. Dat zit zo. Je hebt waarschijnlijk wel door dat ik je deze brief schrijf op mijn verjaardag? Je weet het wel hè, verjaardagen en ik, da’s geen goed stel. Dus ik ben gewoon gaan werken. En morgen komt overdag de familie op visite. Ik moet straks zelf nog even de slingers ophangen. Lotte vroeg me er een voor haar apart te leggen. “Dan ga ik morgenochtend samen met Sophie naar beneden om je stoel te versieren. Maar dat is dan een verrassing, hoor, papa.”

Nou. Lex. Daar onder je muskietennet. Dat ga ik dus maar doen. Ik wens je een behouden vaart, broertje.

Ralph