Slaapcirkel

Ik besloot vroeg te gaan slapen. Dat lukt me maar matig de laatste tijd. Waar ik slapen ooit zag als bekroning van een mooie dag, ja, waar slapen ooit zelfs mijn hobby was, stel ik nu het moment dat ik naar bed ga uit. Niet met belangwekkende zaken, nee, dat zou nog een verklaring zijn. Ik stel het moment uit met wat lusteloos gestaar naar de TV. Hier en daar wat geklik op internet. Ik leg wat papieren recht op tafel. Dan zap ik weer wat, en beland ik in de herhaling van DWDD, een aflevering die ik om half acht al heb gezien, maar waar ik toch weer een kwartiertje in blijf hangen. En al die tijd weet ik: eigenlijk zou ik moeten gaan slapen.

Ik ben op zoek naar een verklaring, want ik weet dat het niet goed voor me is. Energie is de basis van al het leven, zei mijn vader altijd, een mens heeft energie nodig om te functioneren. Slapen zorgt voor energie. Ik slaap weinig en heb dus weinig energie. Op internet las ik wat iedereen die te weinig slaapt eigenlijk de hele dag wel voelt: weinig slapen is heel slecht voor je. Het is dat ik van nature vrij stabiel ben, qua psychisch en qua somatisch. Maar ik schrok toch van het lijstje. Weinig slapen vermindert je weerstand, het maakt je labiel en lusteloos, maakt je dof in sociale contacten en is, al met al, een aanslag op je algehele incasseringsvermogen. Je gaat er ook steeds minder door functioneren en over je gevoel ligt een grauwsluier. Daar hoef je verder niets geks voor te doen, gewoon elke dag pas rond één uur gaan slapen, terwijl je wel mee draait in een dagelijks leven met kinderen en werk, dat is genoeg.

Ik neem me nu al dagen voor om op tijd te gaan slapen. Ik zeg het ook tegen mezelf. Ralph, zeg ik dan, morgen gaat de wekker weer heel vroeg, dus vanavond lig je om elf uur in bed. Maar dan is het weer avond en dan doe ik het weer niet.

Soms moet een mens erkennen dat hij zichzelf in de weg zit.

Ik vraag me af. Heeft het te maken met iets onvoltooids? Zit ik te wachten op iets? En is dat dan een wachten op iets groots? Of op een sprankje? Had ik andere dingen willen doen dan ik deed? Waarom deed ik die dingen dan niet? Omdat ik te weinig energie had?

Mensen die er beroepsmatig verstand van hebben zeggen vaak tegen mensen die ergens last van hebben: je zit in een cirkel. Maar waarom zit ik dan in die cirkel? Cruijff zei het al: vaak heeft iets in het leven waarschijnlijk een noodzaak. Wat was mijn noodzaak om in een cirkel te stappen? Die noodzaak ligt vaak niet in de dag van vandaag. Ook niet in die van morgen of gisteren. Die ligt verborgen in een ver verleden, toen het pure kind zijn eerste krassen op de ziel opliep, en een strategie bedacht om de pijn op afstand te houden.

Wat het ook is, het maakt dat ik mezelf in de weg sta bij de meest elementaire bezigheid van allemaal: zorgen voor mezelf. Dus laat ik vanavond maar eens op tijd naar bed gaan.