Ik ben een blije eikel. Zo, het is er uit. Ik ben het type man dat je niet kwaad krijgt. Zo’n uitermate vervelend glas-half-vol-type. Afgestudeerd aan de Johan Vlemminx-academie-voor-tragisch-positivisme.
Ik vind, en je mag me op dit onderwerp citeren, dat vrouwen vooral aan sport moeten doen, maar dat ze dat lekker voor zichzelf moeten houden. Sporten gaat erover wie de beste is. En het feit is dat een vrouw meestal niet de beste is. Hoe ze ook haar best doet.
Er zijn net zoveel foute vrouwen als foute mannen. Foute vrouwen zijn de gezellige vrouwen die onder het mom van een lekker avondje uit en ‘een paar wijntjes te veel’ door de stad zwalken, en die open staan voor alles in mannenkleren dat er een beetje fijn uit ziet.
Dat is het bijzondere aan pubers, merk ik sinds ik via M. ben geïntroduceerd in deze beroepsgroep: gemiddeld genomen vertonen ze het energiepeil van een schildpad op valium, maar er zijn van die gelegenheden waarop ze zo snel en efficiënt uit de hoek komen, dat Prem Radhakishun er een trage jongen bij lijkt.
Een vriendin van mijn lief is aan het daten. Ze vond een fijne man en heeft laatst de term ‘exclusief’ gedropt in ons leven. Exclusief. Al het goede komt uit Amerika, zullen we maar zeggen. Amerikanen daten volgens strikte codes.
Het moet gezegd: ik ben attent. Tot onoverkomelijke gruwel van mijn lief, moet ik er bij zeggen. Die houdt dan misschien niet van voetbal en bier, maar in onze relatie is niets mannelijks haar vreemd. Inclusief handen in het haar wanneer er een jubileum nadert.
Mensen die van voetbal houden leven niet in hetzelfde universum als mensen die passie voelen bij het songfestival. Het is als Tatjana en klasse, Pierre Kartner en bescheidenheid, Yolanthe en een IQ: het gaat niet samen.
Klagen, ik durf het bijna niet te zeggen, maar dat is dus echt een vrouwenuitvinding. Net als praten, en het analyseren van relationele toestanden. Wat zeg ik, het tot op het bot fileren van relationele toestanden. Gossipgirls heaven!
Liefde is iets wat je kunt geven, niet iets wat je kunt ontlenen. Liefde is iets wat je kunt voelen, niet iets wat je moet verdienen, of waar je recht op hebt.
In de jaren negentig miste ik geen minuut van al het voetbal dat er op TV te zien was. Niet schrikken, want europees voetbal bestond toen nog gewoon uit een wedstrijd en een paar samenvattingen op woensdagavond, en nationaal waren er samenvattingen op zaterdag- en zondagavond.
We moeten het even over Mart Smeets hebben. Mart – ze hebben de olympische spelen speciaal voor mij bedacht – Smeets. Mart maakt me verdrietig. Hij praat zoveel en luistert zo weinig.
Geplaatst op 25.02.10
0