Ik hou van films over schrijvers. Zien hoe klein en onbetekenend hun leven is, eenzame mensen zijn het vaak, en het moet geromantiseerd, want het is film, je ziet ze gedichten declameren, sterke drank naar binnen werken en je ziet hoe ze iedereen van zich vervreemden. En dan van die voice overs die de betere zinnen uit de wereldliteratuur citeren. A lovesong for Bobby Long is zo’n film. Die film is nu op RTL8. Ik vind RTL8 geen zender voor een goede film over een bange man die boeken schrijft. Toch zie ik nu Scarlet Johansen zitten naast een jonge…
Ik vraag me af of ik moet gaan, vanmiddag. Naar de huldiging. Vanaf mijn kantoor is het een kleine tien minuten fietsen naar de Herengracht. Collega S. gaat zeker. Na tien minuten praten bij de koffieautomaat weet ik nog steeds niet precies waarom.
In dagblad De Pers staat met grote letters op de voorpagina: Huldigen is verwerken. Misschien is het dat. Dat er iets te verwerken is. Collega S. zei dat hij steeds wel even aan het verlies moet denken. Daar heb ik zelf niet zo veel last van. Ik heb mijn ego niet opgeblazen toen oranje won, en…
Vanmorgen ging ik naar het strand. Daar zat een dikke vrouw in een badpak dat ze zo op het oog al vele zomers droeg. Ze had een rieten hoedje op, waar ze een oranje slinger om geknoopt had. Dat is van Nederland, zei Sophie. Ik knikte. Ook dat is van oranje, het stemt nederig.
De jongen van het ijs in de strandtent droeg het shirt van het EK 2000. Kluivert, stond er op zijn rug. Het deed me terug denken aan de halve finale tegen ItaliĂ«. Die met al die gemiste strafschoppen. Het was de wedstrijd waarbij Cruyff in…
Mensen vroegen mij of ik al spijt had van mijn voorbeschouwing op Brazilië-Nederland. Want oh, oh, dit was toch wel andere koek. Het was een wonder geweest. Het wonder waar ik naar verlangde, maar dat niet zou komen.
Die mensen hebben mij niet begrepen.
Ik kijk elke avond naar VI oranje. Gisteravond zei RenĂ© van der Gijp dat hij het best leuk zou vinden als Nederland het WK won, maar dat hij het ook goed zou vinden als Spanje in de finale te sterk zou zijn. Hij was voor Oranje omdat hij dat wel leuk vond voor…
Vroeger was het makkelijk. Je ging zitten, kreeg de voorbeschouwing van Johan Cruyff voor je kiezen, die probeerde je te begrijpen en net als je dacht dat je het begreep, begreep je het toch niet helemaal. Je zag het Nederlands elftal negentig minuten lang in balbezit, omzichtig speurend naar openingen, je ergerde je rot, je klaagde over het vleugelspel, over de trage opbouw, en over Michael Reiziger, we zeiden dat het saai was, maar we hadden wel de bal, en dan wonnen ze een aantal wedstrijden, heel het land op zijn kop, waarna het uiteindelijk mis ging als het net…
Een man en een vrouw stapten de coupé in. Vader en dochter, dacht ik even, maar toen zag ik dat de man naar de billen van de vrouw keek. De man wachtte tot de vrouw een plekje koos. “Hier dan maar,” zei de vrouw, half tegen zichzelf, half tegen de man. De man koos het plekje naast haar, maar aan de andere kant van het gangpad. Ik zag hem aarzelen. Ik dacht aan het kleine gesprekje dat ze ongetwijfeld op het perron hadden gehad. Ik zag hem zoeken naar een vervolg.
De vrouw graaide in haar handtas. De man…
16.07.10
0