De vrouw met de stijve knietjes

11.03.10

0

Ik heb de vrouw die bij de Nederlandse Bank werkt al een tijdje niet gezien. Ze is al jaren een vast gezicht in mijn ochtendritueel. Als ik me van de trein naar de metro begeef, komt ze me altijd met stijve knietjes voorbij snellen. Ze rent zoals alleen vrouwen kunnen rennen. Het houdt het midden tussen dribbelen en snelwandelen. Haar gezicht laat een verbetenheid zien die niet past bij haar matige snelheid en dus wel een andere oorsprong zal hebben. Ik zie haar zenuwachtig mensen voorbij schieten, rennend haar metropas tevoorschijn halen en stijfjes van de trap schokken. Ze…

My office – the rules (2)

11.03.10

0

Schaamteloze zelfpromotie (18)

10.03.10

0

Er is iets geks aan de hand met 35. Want ja, inderdaad, lieve lezers van me, ik ben 35 geworden. Tijdens het taart-naast-de-kopieermachine-moment op mijn werk begon een besnorde collega een gesprek over haar dat dunner wordt en de consequenties die dat had. Zo wil hij niet meer van boven gefotografeerd worden. Ik knikte welwillend en krabde eens over mijn kruin. Verder lezen… Mijn dochter Sophie is net drie, en als die probeert haar schoenen aan te doen, en haar teen blijft achter het lipje hangen, smijt ze na vijf seconden proberen de laars door de ruimte en plant…

Brief aan Lotte (2)

08.03.10

1

Lieve Lotte, Ik zat vandaag een paar keer met een heel klein en heel breekbaar hoopje mens in mijn armen, een meisje dat ineens haar lip voelde pruilen en haar schouders schokken. Ze weet niet hoe dat komt, ze weet alleen dat het in haar vaart, dat gevoel van onvolkomen zijn, een gevoel in haar lijf dat ze niet begrijpt, maar wat haar dingen laat doen. Zich afwenden, afsluiten, huilen, even alleen. Ik wiegde haar en kuste haar kruin en zei haar dat ze huilen mocht. Ik fluisterde in haar oor dat alles goed is. Dat het goed is, altijd.…

Tweede brief aan reizende broer L.

05.03.10

2

Lieve broer, Ik wil je opnieuw een goede reis wensen. Want er is een nieuwe reis begonnen, toch? Dat kan ik me in ieder geval zo voorstellen, nu je lief weer in Nederland is. Je gaat alleen verder, omdat je drang om de wereld te zien zich nog even niet laat temmen, en jullie relatie bovendien bestand is tegen afstand en tijd. Dus nu zit je alleen in een camper. In de bakoven van de outback. In Australië. En je lief zit hier. In Nederland. Met Skype aan. Het schijnt hier warmer te worden. Een graad of zes toch,…

Slaapcirkel

04.03.10

2

Ik besloot vroeg te gaan slapen. Dat lukt me maar matig de laatste tijd. Waar ik slapen ooit zag als bekroning van een mooie dag, ja, waar slapen ooit zelfs mijn hobby was, stel ik nu het moment dat ik naar bed ga uit. Niet met belangwekkende zaken, nee, dat zou nog een verklaring zijn. Ik stel het moment uit met wat lusteloos gestaar naar de TV. Hier en daar wat geklik op internet. Ik leg wat papieren recht op tafel. Dan zap ik weer wat, en beland ik in de herhaling van DWDD, een aflevering die ik om half…

Iets belangrijks

03.03.10

4

Het was half zeven en nog licht toen ik door een stille straat naar het stemlokaal fietste. Ik fietste rechtop. Fier bijna, want ik voel me altijd weer een beetje bijzonder als ik mag stemmen. Dat heeft te maken met mijn vader. Als die vroeger zei, kom Ria, dan gaan we stemmen, en ze liepen gearmd naar het biljartlokaal op de hoek van de straat, het biljartlokaal dat op ons kinderen een magische aantrekkingskracht had, hoe vaak hadden we niet uit de bosjes door de vitrages staan loeren, ja, dan keek ik ze na, in de wetenschap dat ze iets…

Lente zonder Mart

02.03.10

0

Ik heb sport nodig. NU. Ik ben kribbig en mijn neus jeukt. Ik zap en ik loop rondjes door mijn huiskamer. Ik zie drie minuten van ‘Familiediner’ en vijf minuten van de TV makelaar. Ik lees een bladzijde in elk tijdschrift dat ik in mijn handen kan krijgen. Maar. Ik trek het niet meer. Geef me sport. Darts, desnoods. Of Mart, geef me Mart. Zet, als het echt niet anders kan, Ria Visser er naast. Maar. Geef me sport. Ik dacht al die tijd dat ik ze genegeerd had. De schaatsers en de bobbers. Dat ik er niet over…

Schaamteloze zelfpromotie (17)

25.02.10

0

Ik ben een blije eikel. Zo, het is er uit. Ik ben het type man dat je niet kwaad krijgt. Zo’n uitermate vervelend glas-half-vol-type. Afgestudeerd aan de Johan Vlemminx-academie-voor-tragisch-positivisme. Verder lezen… Ik vind, en je mag me op dit onderwerp citeren, dat vrouwen vooral aan sport moeten doen, maar dat ze dat lekker voor zichzelf moeten houden. Sporten gaat erover wie de beste is. En het feit is dat een vrouw meestal niet de beste is. Hoe ze ook haar best doet. Verder lezen… Er zijn net zoveel foute vrouwen als foute mannen. Foute vrouwen zijn de gezellige vrouwen die…

Het drama in 140 tekens

23.02.10

0

Kijk, daar is Twitter dan wel weer heel goed voor. Oneliners. Direct na Het Grote Drama (wat ik, eigenlijk, helemaal niet zo’n drama vond, ik bedoel, heerlijk toch, helden die vallen, daar worden ze episch van. Ik heb ge-no-ten. Vooral van Ria Visser, maar dat terzijde). Twitter dus. Direct na de bocht van Sven, en de bekentenis van Kemkers. Mijn selectie: bertwagendorp: Ploegachtervolging is alleen maar binnenbaan. Klusje voor Kemkers. chrisveenman: Kramer pakt wisselbeker. pauldeleeuw: ‘Verkeerde wissel op het belangrijkste moment van mijn carriere’ Van wie is deze uitspraak? a) Wouter Bos b)sven kramer c) Dick Advocaat?…

Puck gezocht

23.02.10

0

Ik ben een beetje misselijk. Dat heeft te maken met bobsleeën. Ik weet niet of u wel eens een bobsleewedstrijd op TV hebt gezien? Zo’n wedstrijd bestaat uit een eindeloze rij passages langs camera’s. De camera’s staan stuk voor stuk in het midden van een recht deel van het parcours opgesteld, zodat ze het projectiel zien aankomen, zien passeren, vliegensvlug moeten draaien, waarna ze de slee op de rug volgen tot er een volgende bocht komt. Dan wordt geschakeld naar de volgende camera, die hetzelfde doet. En dat een keer of twintig in een seconde of vijftig. De enige…