Op een kwade avond in januari, nu ruim drie jaar geleden, gooide Marjon een papiertje naar me toe. Het was een glimmend foldertje. Negen maandenbeurs in de Rai, stond er op. Zaterdag de 23e. Ik huiverde: “Hoe kom je dáár nou weer aan?” “Van de juf van de zwangerschapsgym.” “Jezus, wat een heks is dat toch,” zei ik. Dat vond Marjon bijzonder geestig van me, maar zo had ik het niet bedoeld.
13.12.07
Maandagavond reed ik met mijn jongste dochtertje Sophie naar de Gamma. Daar moest ik even snel een kerstboom kopen. Lotte, onze oudste, had weinig interesse in het tripje. “Bij mama blijven,” pruilde ze. Sophie stond al bij de deur. Gelukkig maar, want tere vaderzieltjes zijn zo maar geknakt. In de auto reed ik door ons donkere dorp. Op sommige schoorstenen glinsterden al enorme vallende sterren. En kerstmannen. En hele arresleeĂ«n met zwaaiende Santa en al. Ik zag het aan en dacht me dat mensen met een gebrek aan goede smaak. Vroeger hoefden die alleen in bescherming te worden genomen tegen…
02.11.07
Marjon haalde me op van het station. Lotte zat achterop. Ze zwaaide. Ze had een roze winterjas aan die haar ouder maakte. En wijzer. Ze lijkt al zo groot. Sophie zat voorop. Ze wees, want er kwam een auto aan. Ik lachte naar Marjon. Ze kwam me anders nooit ophalen. Waarom nu wel?
15.05.07
De bobline, dames, please, begin er niet aan, wat zij die zeggen er verstand van te hebben u ook vertellen ( klik ). Want ze hebben er helemaal geen verstand van, die homofiele haarkunstenaars die steeds weer wat nieuws moeten verzinnen. Moet ik smeken? Mag ik u vertellen hoe verschrikkelijk wij mannen dat vinden? De bobline, dames, dat is zoÂ’n beetje de witte sportsok onder de kapsels. Wij mannen zullen nooit meer naar jullie kijken. Nooit. Of u moet het Nederlands dameshockeyteam zijn, natuurlijk. Silentdating. Welke zwakzinnige heeft dat bedacht? En hoe komen ze er bij dat dit een…
05.06.05
Er was een tijd, nog niet eens zo lang geleden, dat succesvolle vaders, wanneer ze de vijftig naderden, gewoon keurig in een midlifecrisis belandden. En dan kwamen ze na weken van intense melancholie ineens thuis met zoiets als een elektrische gitaar. Dit natuurlijk tot grote schaamte van hun kroost. Maar goed. Dat had nog iets aandoenlijks. Kijk papa nu eens jong doen. Nu zijn ze de schaamte voorbij, slaan de midlife-crisis over, en gaan gewoon metĂ©Ă©n belachelijke hobby’s zoeken. En dat is ernstig, hoor, zo bleek uit een tafereeltje dat ik een paar weken geleden aantrof bij de Gamma op…
Maak van mij je digitale beste vriend. Niet goed, geld terug.
19.03.08