Lieve Lotte, Vandaag ben je vijf jaar geworden. Toen ik je dat zei, je zat achter op mijn fiets en ik bracht je naar school, zei je wat ongeduldig: ‘ja, dat weet ik al lang.’ Dat kan ook niet anders, want het is al twee keer groots gevierd. Een keer bij mij. En een keer bij je moeder. Zo gaat dat, als je co-ouders hebt. Daar weet jij alles van. Vandaag ben je...

We zaten op een Grieks terras en bestudeerden de Griekse jongemannen. ‘Onzekerheid bestaat hier niet’, zei M. Ik fronste en ze liet me even naar een antwoord zoeken. ‘Maar…’, begon ik. En ik viel stil. ‘Dat zei Pieter, die woont hier al jaren’, zei M. Pieter is geen psycholoog en ook geen socioloog en even bekroop me de wens om zijn analyse weg te...

We bekeken op mijn laptop de vakantiefoto’s. Zie je wel, zei M. Ik keek goed. Ik zag mezelf. Zoals ik mezelf steeds zag. M. houdt van fotograferen. Meer specifiek houdt ze er van mij te fotograferen. Je zou dat blinde liefde kunnen noemen en dat doe ik dus maar. Heel fotogeniek ben ik niet. Wat moet ik zien, vroeg ik. M. sprong met de pijltjestoetsen heen en weer...

17.00 uur. Schagen. Ik zit in mijn auto en mijn dochters kloppen op het raam. Ze willen nog een kus en een knuffel want ze gaan een nachtje logeren en dat vinden ze toch wel spannend. Nadat ik ze allebei vier keer stevig heb omhelsd, start ik de auto. Ik rij de straat van mijn zus uit. In mijn spiegel zie ik twee zwaaiende meisjes op blote voeten en in zomerjurkjes...

Het is drie uur en ik pak mijn autosleutels van de keukentafel. ‘Ga je zó?’ vraagt Anne, met een blik op mijn trainingsbroek en wijde trui. ‘Nee,’ zeg ik. ‘Ik kleed me altijd in de auto nog even om.’ Anne rolt met haar ogen. ‘Dit kan écht niet, Ralphie.’ Ik kijk naar haar moeder. ‘Hij gaat naar de Gamma,’ zegt Maureen. ‘Waarschijnlijk is hij...

Ik zag vanuit mijn ooghoek een streng gezicht. Het hoorde bij iemand die mijn tuinpad op liep. Hij zag er officieel uit, maar ook een beetje als een uitsmijter. Pak en stropdas enzo, maar iets te veel gel in zijn haar. Snel beëindigde ik mijn telefoongesprek, want ik moest denken aan de hoop zand die al een jaar lang voor mijn garagedeur lag. En dat ik daar nu wat...

Uitleggen dat mail niet bestond, net als internet, sms’jes, mobiele telefoons en homecomputers in het algemeen, dat is onmogelijk. Het is als uitleggen dat water vroeger niet nat was: ze geloven het niet. En als ze het al geloven, snappen ze niet wat wij, arme zielen, dan deden, in onze grotjes op onze berenvelletjes. Maar het interesseert ze niet, want ze...

Ik zit in de stiltecoupé en vraag me af wat dat is, stilte. Wat ik al weet is dit: stilte is geen feit, het is een afspraak. De afgedwongen stilte in de universiteitsbibliotheek, waar een stoel die wordt verschoven de concentratie breekt, is anders dan de stilte in een natuurgebied, waar het getsjilp van een ver vogeltje die stilte juist omlijst. Dus. Er zullen...

Ik heb de vrouw die bij de Nederlandse Bank werkt al een tijdje niet gezien. Ze is al jaren een vast gezicht in mijn ochtendritueel. Als ik me van de trein naar de metro begeef, komt ze me altijd met stijve knietjes voorbij snellen. Ze rent zoals alleen vrouwen kunnen rennen. Het houdt het midden tussen dribbelen en snelwandelen. Haar gezicht laat een verbetenheid...