ralphp.nl

Na de zwemles

Om kwart voor vijf verzamelen de zwembadouders zich in het halletje bij de douches. Rond de vijfentwintig kinderen komen met opgetrokken schouders en blauwe lippen uit het zwembad. Er zijn zes douches. Eentje doet het niet. Sommige kinderen zijn wat gehaaider, die hebben meteen een douche. Sophie is niet een van die kinderen. Ze zwaait naar me en ik steek mijn handen tussen de doorzichtig plastic stroken door die als afscheiding dienen en ik peuter Sophie’s elastiekje uit d’r haren.
‘Ik mag naar blauw, pap!’ zegt ze. Ik geef haar een kus en zeg dat ik trots op haar ben. Ik stap weer terug het halletje in.

De kinderen onder de vijf douches doen rustig aan. Hoewel ze staan te bibberen, wachten de twintig anderen geduldig tot er een plekje vrij komt en áls er een plekje vrij komt en een ander kindje is er eerder bij, doen ze rustig weer een stapje terug. Deze kalmte werkt elke week aanstekelijk op me, dus ik maak het me gemakkelijk tegen de kluisjeswand in de hal.

Na twee minuten duikt de eerste moeder met haar hoofd de douches in. Het is meestal de moeder van Jaimy. Ze vindt dat Jaimy moet opschieten. Maar Jaimy heeft het koud. Ze wil douchen.
‘Ik sta hier ook niet voor m’n lol!’ roept de moeder van Jaimy. Jaimy loopt sip achter haar mama aan.

De moeder van Jaimy is niet de enige. Al die moeders roepen dat ze nog moeten koken of boodschappen doen of andere dingen die belangrijker zijn dan een warme douche voor hun kind. Ik weet dat ik hier straks met nog twee moeders sta te wachten. We hebben dan ons hoofd geschud om die ene oma die er elke week voor kiest om uit de kleedkamer naar haar kleindochter te gillen dat ze op moet schieten: ‘Anders gaat oma NU weg en dan zoek je het maar uit!’

Ik geef Sophie wat shampoo in haar hand. Ze is nu met twee andere meisjes over. Ze wast haar haren.
‘Je mag ook wel even in de kleedkamer wachten tot ik kom hoor, pap,’ zegt ze geruststellend. Dus dat doe ik.

About the author

2 Comments

  1. Suzanne zegt:

    21/02/12 @ 10:50 

    Pff, wat naar zeg, zulke stresskippen 🙁 Zonde dat ze de mooie dingen missen.

    Bij onze zwemles zijn een stuk of tien kindjes en wij moeders (af en toe een vader) hebben geloof ik besloten dat dit ons uurtje per week is dat we lekker kunnen niksen, beetje chillen, kletsen en kijken wat de kindjes doen. Dan lekker knuffelen bij het afdrogen, in de babyhouding maar dan met van die lange bungelbenen. Gezellig hoor.

  2. Pieter Abrahams zegt:

    21/02/12 @ 19:01 

    Erg herkenbaar, de zwemles van de kinderen. Mijn favoriete mijmermoment van de week. Ongedwongen voor je uit staren, afluisteren waar de moeders door beziggehouden worden en trots toekijken hoe de kroost zonder kurkjes een baantje voltooit. En inderdaad, uiteindelijk de douchescène, bij ons zijn er gelukkig genoeg.
    Leuk stuk!
    groet, P.