Mannelijk

We zaten op een Grieks terras en bestudeerden de Griekse jongemannen. ‘Onzekerheid bestaat hier niet’, zei M. Ik fronste en ze liet me even naar een antwoord zoeken. ‘Maar…’, begon ik. En ik viel stil.

‘Dat zei Pieter, die woont hier al jaren’, zei M. Pieter is geen psycholoog en ook geen socioloog en even bekroop me de wens om zijn analyse weg te honen. Maar ik ben ook geen psycholoog. En geen socioloog. En bovendien woon ik hier niet. Toch bleef ik met die maar in mijn hoofd zitten. M. lachte, want ze zag het. Er diende zich in mijn hoofd geen sluitend betoog aan.

‘Iedereen is onzeker’, zei ik toen maar. Het leven is in zichzelf al onzeker, dacht ik er achter aan. Ik zei het niet, want ik wilde ons prettige vakantiegevoel niet belasten met gedachten over eindigheid.

‘Dat vind ik wel een beetje makkelijk’, zei M.

Ik dacht daar even over na. Misschien was het inderdaad wat makkelijk. Iedereen is onzeker. Iedereen, niemand. Als ik wiskundige was, zou ik zeggen: ‘als iets overal is, mag je het wegstrepen’.

Maar ik ben geen wiskundige. Toch knikte ik. Ik gaf me over aan Pieter.

‘Hoe zit dat dan, met die Griekse mannen?’ vroeg ik.

‘Volgens Pieter hè’, zei M.

‘Volgens Pieter’, antwoordde ik.

‘Hij zegt dat Griekse mannen niet nadenken over hun mannelijkheid. Daar gaan ze gewoon vanuit’.

Ik roerde in mijn cappuccino en probeerde me een voorstelling te maken van de rust in het hoofd van deze mannen. Ik vroeg me af waar iemand die geen twijfel kent zijn hoofd mee vult. Niet met vragen. Misschien wel met niets anders dan wat er om hem heen gebeurt. Dat zou dan de weldadig kabbelende rust op dit van jonge mannen en jonge vrouwen vergeven terras verklaren.

‘Griekenland is ook wel het minst geëmancipeerde land in Europa,’ zei M., die zag dat ik zat na te denken over mijn eigen mannelijkheid. ‘Die Griekse mannen voeren dus echt niks uit, een beetje drinken met hun vrienden. Het gezin is voor de vrouw’.

‘Misschien is dat wel mannelijk’, zei ik.

We keken om ons heen naar het Griekse leven. Ik vroeg me af of het dan de Noordwest-Europese emancipatie is die mijn hoofd vol vragen heeft gestopt, of dat ik dat zelf heb gedaan. De Grieken leefden in al hun mannelijkheid gedachteloos door.