Life is a garden

Ik heb gras gezaaid. Dat klinkt eenvoudiger dan het is. Gras zaaien is een proces in stappen. Pas als alle stappen grondig en in de juiste volgorde zijn doorlopen, is er de mogelijkheid van een grasveld. Een grasveld om je op neer te vleien en in stilte te kijken naar de wolken die langzaam overdrijven. Sla je uit gemakzucht een of meerdere stappen over, reken dan op een natte, zwarte rug, als je naar die wolken hebt gekeken.
Stap een. Verwijder alle obstakels die u met het blote oog ziet. Begin met de stronken, plaggen en struiken die zich direct in het zicht bevinden, verwijder ze en vul de gaten en vlak de oneffenheden. Idee: gebruik een schep, een schoffel en een hark en doe niet te voorzichtig. De ene stronk of plag zal zich makkelijk weg laten scheppen, de ander zal bloed zweet en tranen kosten, maar het is een overzichtelijke klus en wanneer u er mee klaar bent, bent u moe, bezweet en is instant satisfaction uw deel. Ideaal voor de hobbyklusser.
Voor de meeste hobbyklussers zit de voorbereiding er hiermee op. Maar er is alleen voor het oog iets gebeurd. Wie echt op zoek is naar dat pure gras, moet graven.
Dus, stap twee. Alles wordt omgeschept. Twintig centimeter diep. Dat is precies zó diep dat het een beetje kracht en moeite kost. Het is precies zó diep dat de luie klusser halverwege kijkt of niemand het doorheeft, en gemakzuchtig verder gaat met halve schepjes aan de oppervlakte, zodat de pijn verdwijnt. Maar wie een missie heeft, een grazig groen grasveld, zet door.
Stap drie. Alle takjes, dennenappels, wortels en stenen worden verwijderd. Dat is een vervelend klusje, want wie oppervlakkig kijkt, ziet een mooi omgespit veldje. En ze zien zo onschuldig, die wortels die zijn omgewoeld, en die keien en bollen, die houden we er wel onder, laat maar liggen, we negeren ze. Dat is onverstandig, want elke oneffenheid wordt een scheur in het gazon. De eerste breuklijn, waar de zwarte aarde weer bloot komt te liggen. Dus neem de tijd, ga op uw knieën zitten en negeer niets.
Stap vier. Mest. Oude grond is uitgeput. Opgebruikt. Het heeft al zijn goeds gegeven en alle ellende geabsorbeerd. U hebt in stappen een tot en met drie een bodem gelegd, maar die bodem is een dood lijf als het geen goede nieuwe voeding krijgt. Dus. Mest. Goeds. De kleur en de smaak. Energie voor een lang leven.
En dan pas kunnen we zaaien. Stap vijf. Van oost naar west en van noord naar zuid. Sla geen plekje over. Elk stukje zwart verdient evenveel nieuwe zaadjes die kunnen ontkiemen. Want elk stukje zwart heeft evenveel recht om de drager van vers en fruitig groen gras te zijn.
Stap zes is het periodiek onderhoud. Denk nooit dat het wel goed is. Denk nooit dat wat nu groeit en bloeit zal blijven groeien en bloeien zonder steeds weer die aandacht. Zwakke plekken blijven zwakke plekken die gaan woekeren zonder de juiste zorg. Dus af en toe wat mest, af en toe de spade er weer in. Nieuwe zaadjes. Nieuwe kiemen. Om het zwart er onder te houden. Wees blij met wat het zwart heeft voortgebracht, wat het kan blijven voortbrengen, wat het in zich heeft. Koester en bewaak het. Telkens weer. Waakzaam voor het oude, een leven lang.