Gevoelens die in een kastje zitten

Kantoornimfen E, F en Y riepen me binnen. ‘Ralph, we hebben je hulp nodig.’
Ik proefde meteen een feminiene samenzweerderigheid in de ruimte. Ze zaten niet in werkhouding, qua kortgerokte benen op tafel. Uit de computer kwam geluid: ‘Masquenada…’
Zelfs meneer snorremans die al de hele week in ons plafond liep te wroeten met isolatie en filters en dingen enzo, beklom zijn trappetje met een zomers ritme in zijn stramme heupen. ‘Masquenada,’ mompelzong hij.

Maar ze hadden mijn hulp nodig, de dames. Ik ging eens zitten.
‘Hoe werkt dat bij jou,’ begon Y. ‘Met emoties.’
‘Nee, gevoelens,’ zei E. ‘Niet emoties.’

Hier werden al nuances aangebracht die ik niet kon volgen. Maar ik volhardde in mijn luisterhouding.

‘Ja,’ zei F. ‘Als je die in een kastje hebt gestopt, hoe krijgt je partner die er dan weer uit?’
‘Mijn emoties?’ zei ik.
‘Nee, je gevoelens,’ zei E.
‘Oh. Juist,’ zei ik. ‘Die hebben mannen niet. En dus ook niet in een kastje.’
‘Jawel,’ zei E. ‘Niet zo flauw doen.’
‘Masquenada,’ zei de computer.

‘Hoe krijg ik mijn vriendin aan een rijke vent?’ gooide Y het over een andere boeg. Ik raakte langzaam de weg kwijt.
‘Hm,’ zei ik.

‘Nee,’ bracht E. me weer op het juiste pad. ‘Dat je… Dat je… Dat je als man zijnde een verschil van mening hebt met je partner… Over belangrijke dingen…’
‘Over emoties?’ vroeg ik.
‘Nee, over gevoelens,’ zei F.

‘Maar dat je dan, als man zijnde, dus na een tijdje denkt, bekijk het maar. Ik sluit me af,’ zei E.
‘Dat je dus als het ware je emoties in een kastje stopt,’ zei Y.
‘En dat ik, als vrouw zijnde, dat kastje godverrrrdegodver… nooit meer open krijg,’ zei E heel verhelderend.

‘Dat doe ik eigenlijk nooit,’ zei ik. ‘Als man en vrouw zijnde. Wij roepen dan gewoon dingen naar elkaar. En dan is het over.’

‘Ja, zie je wel,’ zei E tegen F en Y.
‘Wat?’ vroeg ik.
‘Jij bent een slecht voorbeeld. Jij bent ehh…’
‘Ja E. wat ben ik?’
‘Nou, een aardige man.’
‘Een watje, bedoel je?’ zei ik.
‘Nee nee,’ zei E.
‘Jawel hoor,’ knikte F.

‘Apothekers zijn ook rijk,’ zei Y.
‘Masquenada,’ zei snorremans.
‘Bedankt, je kunt weer gaan,’ zei E.

Dus toen ging ik maar weer.