Comments on: Gedachten zweven niet

By: Emma

Emma — Fri, 19 Dec 2008 11:08:43 +0000

Bleh ja.
Ik ben het wel met je eens. Ik denk ook dat het een van de lastigste dingen is voor een schrijver: op zo’n manier mooi schrijven dat een ander erdoor het verhaal íngezogen wordt, in plaats van dat hij alleen nog maar gaat letten op de stijl. Een goede combinatie van die twee… ja, we blijven proberen.

Ben jij bezig met een manuscript? Of al klaar? Of droom je er gewoon nog van en moet het echte werk nog beginnen?

By: Ralph

Ralph — Fri, 19 Dec 2008 08:49:37 +0000

Hee Emma,
Als een vergelijking of waarneming origineel is, getuigt ‘t juist van vakanschap. Of vakvrouwschap. Mij gaat het om de al te gemakkelijke platgetreden paden die dan voor diepzinig en literair moeten doorgaan. Bleh.

By: AnnoJo

AnnoJo — Fri, 19 Dec 2008 08:29:03 +0000

Jee, wat ben ik blij dat ik jouw blog heb ontdekt! Zoooo blij! Als een kind zo blij, o nee sorry… Jammer dat je niet zo vaak post, maar beter kwaliteit dan kwantiteit.

By: Emma

Emma — Thu, 18 Dec 2008 14:56:57 +0000

Mijn redacteur schreef me onlangs: ik kan helemaal blij worden als ik zie wat voor prachtige, bijna zintuiglijke combinaties jij weet te bedenken.

Tja.

Van alles een beetje dan maar?

Ik ben het wel met je eens hoor, daar niet van. Een mooie stijl, of een weelderige stijl, mag nooit afleiden van het verhaal. Het verhaal is het belangrijkst.

By: Marina

Marina — Fri, 31 Oct 2008 21:46:35 +0000

Een goeie reminder voor ons allemaal.

By: Bart

Bart — Thu, 30 Oct 2008 17:27:35 +0000

Hé Ralph,

Dat vind ik dan ook het knappe aan jouw blogs…de eenvoud, maar toch ook weer niet. Het ‘weglaten’ en toch alles weten te vertellen. Maar aan de andere kant vraag ik me af of niet elke schrijver z’n eigen stijl heeft en er voor elke stijl wel weer lezers zijn. Ik herken mij natuurlijk in het soort schrijver dat je hierboven beschrijft, het is nou eenmaal mijn stijl (al ben ik ook nog wel zoekende en heb ik momenteel weinig tijd om me goed te verdiepen in het vak van schrijver).

Maar wat ik dus waag te betwijfelen is dat er een blauwdruk is voor schrijvers, een handboek waarin staat wat mag en wat not done is. Ik begrijp ook wel dat er manieren van schrijven zijn die geen enkele lezer zullen bekoren, maar om het zo zwart wit te stellen… De vraag die eraan vooraf gaat is volgens mij: wat is je doel? Wat is je doelgroep, welke lezer wil je bereiken?

Oh ja, deze zin: “Maar ze zijn van zichzelf al zo opgezwollen dat ze het verhaal pletten onder hun dood gewicht.” vind ik persoonlijk prachtig, maar is dit ook niet een voorbeeld van…?