ralphp.nl

Eerste Dag

Het was Sophie’s eerste dag in groep drie. In de klas was het wringen en dringen, want ik was niet de enige ouder die met z’n kind mee naar binnen ging. De stoelen stonden al in een kring. We zochten een plekje waar ze straks kon gaan zitten. Sophie’s vriendinnetjes van vorig jaar zaten al, maar op de stoelen naast ze zaten hun moeders.
Sophie aarzelde. Ze deed een stap naar haar vriendinnen, werd afgesneden door een vader die iets aan de juf wilde vragen, overwoog of ze zich tussen de moeder en haar vriendinnetje durfde te wurmen, aarzelde weer.
Ik vroeg me af of ik de enige ouder was die het op zulke momenten zou willen overnemen van zijn kind.
Sophie kwam weer naar me toe en legde haar wang tegen mijn buik.
Ik knikte naar een van de moeders. Ze knikte terug en schoof wat opzij.
‘Je kan er nog wel bij,’ zei ik zachtjes.
Sophie schudde haar hoofd.
Aan de andere kant van de juf was een heel bankje vrij.
‘Anders ga je lekker hier zitten,’ zei ik.
Ze ging zitten. Haar handen plat op de stoel, billen op de handen, schoudertjes wat omhoog. Ze keek naar de grond. Zelf kon ik me bang en eenzaam voelen op zulke momenten. Dat gevoel is nooit helemaal weggegaan. Ik slikte.
Er ging een jongen naast Sophie zitten. Een grote, van groep 5.
Sophie lachte verlegen naar hem.
‘Hoe heet jij?’ vroeg de jongen.
‘Ik heet Sophie,’ zei Sophie. De jongen moest voorover buigen om haar te verstaan.
‘Vind je het leuk om nu in groep drie te zitten?’
Sophie’s schouders ontspanden. ‘Ja.’
De jongen vroeg of ze op vakantie was geweest en of dat leuk was. En hij vertelde dat hij altijd naast juf moest zitten omdat hij een beetje druk was. Dat vond Sophie grappig. Ze draaide naar hem toe. Haar stem werd wat luider.
De juf zei dat ze wilde beginnen. De ouders stonden op. Ik kuste Sophie’s kruin en stapte langzaam achteruit.
Toen ik op de gang nog even door het raam keek, zat ze nog steeds met de jongen te praten.
Ze zat niet meer op haar handen.

About the author

1 Comment

  1. Sylvia zegt:

    20/01/13 @ 16:39 

    Awh, ik zie dit helemaal voor me 😉 Hopelijk heeft ze haar plek inmiddels helemaal gevonden 🙂