Comments on: Een wonder, deel 2

By: Marnix

Marnix — Mon, 12 Jul 2010 13:34:00 +0000

Of je hebt niet hard genoeg geblazen of wat Oranje waard was (want ze hebben wel geknokt) als team was helaas niet genoeg… Ik ken je verder niet, maar ik geef je het voordeel van de twijfel en zeg dat we iets tekort kwamen tegen Spanje

By: Ralph

Ralph — Thu, 08 Jul 2010 09:18:47 +0000

@ Marnix. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar al met al vind ik het toch net een stukje mooier om Spanje in goeden doen te zien. Het romantisch omsingelen. En dan prijs ik me voor zondag gelukkig dat een team dat zo goed speelt, een kopbal van een beperkte verdediger, nogwel uit een hoekschop, nodig heeft om te scoren. Dat geeft nog wat moed, want hoe dan ook, mijn vuvuzela blaast voor de werkers van Oranje. Olé!

By: Marnix

Marnix — Thu, 08 Jul 2010 07:32:29 +0000

Ik snap je, en tegelijkertijd vraag ik me af of het niet net zo mooi, misschien wel mooier, is om te moeten knokken en belangrijker dat ook op te kunnen brengen. Het niet in huis hebben om je tegenstander suf te dollen, maar gewoon op wilskracht en mentaliteit een wedstrijd te winnen. Inderdaad zoals Rocky… of als we in voetballand moeten blijven, Kuijt. Een voetballer die vaak belachelijk wordt gemaakt, maar waar een grote trots uit spreekt. Een jongen die niet de grootste voetballer is, maar er wel altijd staat, overal. Ik heb liever zo’n voetballer, dan een overgetalendeerde speler waarbij het allemaal even niet lukt, maar dan ook geen stapje extra lijkt te kunnen doen omdat ze het voornamelijk moeten hebben van hun talent. En dat geldt ook voor het gewone, echte, leven (voetbal is niet als oorlog, maar als het leven )… Waar spreekt meer uit? Iemand die met zijn natuurlijke superioriteit een ander laat spartelen of iemand die, ondanks zijn gebrekkigheden, toch tot het gaatje knokt en vecht voor wat hij/zij waard is?

By: Rose

Rose — Wed, 07 Jul 2010 20:16:58 +0000

In ’88 was ik een soort Lotte. En nu bijt ik zelf mijn nagels kapot van spanning vanwege aankomende zondag…