Een prachtige wedstrijd om over te slaan

Je zou denken dat Finland – Rusland een ideale eerste EK-wedstrijd is om over te slaan. Finland – Rusland. Het is de naam van zo’n typische kwalificatiewedstrijd in november die je in drie minuten samenvatting voorbij ziet komen, en dat je dan denkt: goed dat we die twee straks als het om het echie is niet terug zien.

Nu is het om het echie. En doen ze toch mee.

Finland kan er niet bijzonder veel van. Vroeger hadden ze Litmanen en Hyypia en Vayrynen en Kolkka en Forssel en vooral dus Litmanen, en waren ze evengoed kansloos voor kwalificatie. Nu hebben ze ene Puukii en verder niks en mogen ze mee doen. Zaterdag deden ze alvast niks goed.

En dat moet dan tegen Rusland. Rusland. Ja jezus. Rusland. Grauwe balkenbrei en zure zult, dat is het voetbal van Rusland. Hou toch op zeg.

Tien minuten voordat de wedstrijd begint klik ik toch de TV even aan. Ik zie een overzichtsbeeld van de EK-Studio van de NOS. Die blonde dame die in het Nederlands vrouwenelftal heeft gespeeld zit keurig rechtop te wachten tot ze haar thuis ingestudeerde spreekbeurt mag opzeggen. Naast haar hangt Rafael van der Vaart in een oversized campingoverhemd onderuit. Op een velletje papier lijkt hij te checken wie er ook weer tegen wie speelt.

Finland – Rusland. Je ziet hem schrikken. Jezus christus, denkt Raf. Finland – Rusland.

Ja jongens. Finland – Rusland. Het is vijf minuten voor aanvang de blonde voetbalvrouw is aan de beurt. Hallo ik ben Mandy en mijn spreekbeurt gaat over Finland – Rusland.

Finland – Rusland wordt met de seconde een grotere kanshebber om de eerste EK-wedstrijd te worden die ik oversla.

Het begin is er. Het geluid heb ik al uit gezet.