De vrouw als verschijnsel

Geplaatst op 10.12.08

10


Wat is er met Meg Ryan gebeurd? Ik zag een item op TV over haar nieuwste film. Er werd gepraat, er kwamen scènes voorbij en er werd gelachen en en en. En alles wat ik kon denken was: wat is er met Meg Ryan gebeurd?

Is dit wat mijn vader zich afvroeg over Diana Ross, ooit, en over Liz Taylor? Die dames waar ik hem om heb bespot. Lelijke oude heksen die de strijd met vergankelijkheid in het volle licht van de schijnwerpers en de plastische chirurgielampen aangingen.

Meg Ryan. Haar lippen. Ooit zacht en sensueel en vol, en ze lachte er zo schalks en aanstekelijk mee. Nu kan ze niet meer lachen. Ze kijkt zoals ik kijk als ik door de vrieskou met tegenwind over open polderwegen naar het voetbalveld ben gefietst. Een grimas waar ze geen controle over lijkt te hebben. The Joker uit batman. Of nog erger: Melanie Griffith.

Kijk, dat Katja Schuurman een zender verderop amechtig haar borsten laat zien, om maar vooral aansluiting te vinden bij TV-kijkers die haar alleen kennen als die mevrouw die blijkbaar ooit heel populair en onontkoombaar was, dat kan me niet schelen. Wat Nikki Cox zichzelf heeft aangedaan. Dat Sharon Stone een opblaaspop is geworden. Nicole Kidman? Het zal wel.

Maar Meg Ryan. Ook zij.

De wereld is een wreed oord voor zij die denken te weten wat iedereen van ze verlangt.

Zegt het voort:
  • email
  • Twitter
  • Hyves
  • Facebook
  • NuJIJ
  • LinkedIn
  • eKudos
  • Digg
  • Print