We liepen van de kleedkamer naar het veld. In het halletje klonken onze noppen helder. Buiten overstemde de wind elk geluid. We mochten op het hoofdveld. Een paar teamgenoten aarzelden, ze keken naar het bijveld, verderop, achter de kale bomen. Ik stapte over het hek. Ik ben graag als eerste op het veld.
Ik rende naar de overkant. De klei plakte aan mijn noppen. Toen ik bij de zijlijn was, draaide ik me om. Ik kreeg de wind recht in mijn gezicht en rende wat harder. Later die dag vroeg mijn lief of ik steeds mijn haar uit mijn…
Afgelopen zondag heb ik gevoetbald. Bij het betreden van het complex viel me een klaterend applausje van mijn teamgenoten ten deel. Navraag leerde dat de aanvoerder een afzegging had ontvangen via anonieme sms, en dat de algehele consensus was dat ik de afzender wel zou zijn. Ik knikte, want ik snapte die gedachtegang wel.
Applaus voor komen opdagen, dat is nu de kern van mijn sportmanschap. Ik liet de voetbaltas van mijn schouder glijden en stelde me voor aan een van de nieuwe gezichten in ons team. Hij had wel eens van me gehoord. Dat is een bekende naam,…
9.30. Het is zo’n zondag. Lotte die zegt dat het vast heel hard gaat regenen. Ik doe mijn scheenbeschermers in mijn voetbaltas en ik knik mistroostig. Sophie knikt ook. Regen is goed voor je gras, papa, zegt ze. Ik herbeleef elke zondagochtend in november waarop ik moest voetballen. Elke regenbui die mijn dijen deed tintelen. Elke storm die de bal weg blies. Geel Zwart uit. Ik zucht. Kom meiden, tijd om jullie haren te doen. Tijd om naar oma te gaan.
10.25. Een oudere mevrouw houdt de deur van cafĂ© Piet Pann voor me open. Dank u, mevrouw, zeg ik.…
January 24, 2012
0