Verder lezen…

In de trein zat een meisje in haar telefoon te toeteren. Ze sprak met haar moeder, die, zo maakte ik op uit het gesprek, voor haar moest stemmen. Ze zei iets over de PVV. Dat een vriend van haar op die partij ging stemmen. Dat heel veel jongens die ze kende daarop gingen stemmen. ‘Ja man, dan denk ik: what the fack!’ zei ze. Tegen haar moeder.

Verder lezen…

Bij de koffieautomaat werd gesproken over de verkiezingsuitslag. De een was verbijsterd over dit, de ander blij met dat. Ik hoorde iemand schelden op die fucking partij voor de dieren. Hij stelde voor om met z’n allen het weiland in te gaan om wilde koeien af te schieten, als straf voor die zetel die Marianne Thieme diep in de nacht van de PvdA pikte.

Verder lezen…

Verder lezen…

Na jarenlang participerend onderzoek kan ik rustig stellen dat het slecht gesteld is met seksuele intimidatie van mannelijke werknemers. Nog nooit werd ik met de ogen uitgekleed, geen vrouw maakte ooit een seksuele toespeling, en hoe vaak ik me ook in drukke liften begeef, bepoteld ben ik nog nooit. Het is een grof schandaal…

Verder lezen…

Al die vrouwen die zeggen dat mannen zo moeilijk sorry zeggen, zou ik willen aanraden om eens af te stemmen op een voetbalwedstrijd. Kijk naar de manier waarop volwassen mannen, nouja, tussen aanhalingstekens dan, week in week uit een podium krijgen om zich als kinderen uit te leven.

Verder lezen…

Ik vraag aan mijn lief of rokjesdag er al aan komt. Dat is, zoals jullie allen weten, Martin Bril’s fraaie toevoeging aan de Nederlandse taal. “Elke dag is bij mij toch rokjesdag,” zegt ze koket.

Verder lezen…

We kunnen er lang of kort over praten, maar liever nog dan een glossy wil ik een reality soap. Ik hoef daar niets voor te kunnen, het is zelfs beter om niets te kunnen. Nieuwste reality sensatie uit Amerika: Jersey Shore. Over twintigers die in hun leven meer tijd doorbrengen voor de spiegel dan op school en hun werk bij elkaar. Ze kunnen tot tien tellen, is me verteld, maar daar blijft het bij.

Verder lezen…

We waren met zijn tweeën en gingen iets drinken in een café. Het was halverwege middag en toch zat er niemand in de buurt die de uiterlijke kenmerken vertoonde van shopaholisme, wat op zaterdagen in de stad een unicum is. We bestelden iets wat leek op een verlate lunch, of een vervroegd diner, en keken licht geamuseerd toe, toen een stel met twee kleine kinderen probeerden iets van een gesprek gaande te houden.

Verder lezen…

Ik stond met een strijkbout in mijn hand naar de eindscene van Ghost Whisperer te kijken. Dat zijn zo van die dingen. Die je even buiten jezelf doen treden, als man, en dan er even boven te gaan hangen om het tafereeltje in alle rust te bestuderen. Als man. Je wilt het niet, maar je doet het toch. Jezelf zien staan. Met die strijkbout.

Verder lezen…

Verder lezen…

Mijn dochter Sophie is net drie, en als die probeert haar schoenen aan te doen, en haar teen blijft achter het lipje hangen, smijt ze na vijf seconden proberen de laars door de ruimte en plant ze nijdig haar vuisten in haar zij. “Lukte het niet,” vraag ik dan zo neutraal mogelijk. “Die laars deed stom!” is vervolgens haar boze antwoord.

Verder lezen…

Ik ben opgegroeid in de tijd dat een avondje bioscoop nog garant stond voor een heerlijk avondje ongemak met slechte films en kniepijnstoelen. Het zou me niet verbazen als ik mijn huidige nekpijnen heb overgehouden aan de zitplaats in het zijbalkon tijdens een vertoning van “De Boezemvriend”, het onvolprezen meesterwerk van André van Duin. Een avondje film staat voor mij dus nog steeds gelijk aan plakkerige stoelleuningen, en Nederlandse films vol dialogen die het begrip ‘houterig’ naar nieuwe dimensies stuwden. Altijd Rijk de Gooyer. Altijd “Scheer je weg, vlegel!”

Verder lezen…

Vierentachtig procent van de mannen ziet er graag goed uit, las ik vandaag. Goh, denk ik dan. Wereldnieuws. En: stelletje wijven dat jullie daar zijn!

Verder lezen…

Mooie vraag: komen we steeds verder af te staan van ware liefde? Het is maar hoe je kijkt. Godfried Bomans zei het al: Ook deze tijd zal eenmaal de goede oude tijd heten.

Verder lezen…

Mannen praten niet, mannen vertellen anekdotes, en maken daar grappen over en assiocerenderwijs komt dan het volgende en het volgende onderwerp aan bod. Die onderwerpen zijn sport-, bier- of vrouwgerelateerd.

Verder lezen…

Verder lezen…

Ik vind, en je mag me op dit onderwerp citeren, dat vrouwen vooral aan sport moeten doen, maar dat ze dat lekker voor zichzelf moeten houden. Sporten gaat erover wie de beste is. En het feit is dat een vrouw meestal niet de beste is. Hoe ze ook haar best doet.

Verder lezen…

Er zijn net zoveel foute vrouwen als foute mannen. Foute vrouwen zijn de gezellige vrouwen die onder het mom van een lekker avondje uit en ‘een paar wijntjes te veel’ door de stad zwalken, en die open staan voor alles in mannenkleren dat er een beetje fijn uit ziet.

Verder lezen…

Dat is het bijzondere aan pubers, merk ik sinds ik via M. ben geïntroduceerd in deze beroepsgroep: gemiddeld genomen vertonen ze het energiepeil van een schildpad op valium, maar er zijn van die gelegenheden waarop ze zo snel en efficiënt uit de hoek komen, dat Prem Radhakishun er een trage jongen bij lijkt.

Verder lezen…

Een vriendin van mijn lief is aan het daten. Ze vond een fijne man en heeft laatst de term ‘exclusief’ gedropt in ons leven. Exclusief. Al het goede komt uit Amerika, zullen we maar zeggen. Amerikanen daten volgens strikte codes.

Verder lezen…

Het moet gezegd: ik ben attent. Tot onoverkomelijke gruwel van mijn lief, moet ik er bij zeggen. Die houdt dan misschien niet van voetbal en bier, maar in onze relatie is niets mannelijks haar vreemd. Inclusief handen in het haar wanneer er een jubileum nadert.

Verder lezen…

Mensen die van voetbal houden leven niet in hetzelfde universum als mensen die passie voelen bij het songfestival. Het is als Tatjana en klasse, Pierre Kartner en bescheidenheid, Yolanthe en een IQ: het gaat niet samen.

Verder lezen…

Klagen, ik durf het bijna niet te zeggen, maar dat is dus echt een vrouwenuitvinding. Net als praten, en het analyseren van relationele toestanden. Wat zeg ik, het tot op het bot fileren van relationele toestanden. Gossipgirls heaven!

Verder lezen…

Liefde is iets wat je kunt geven, niet iets wat je kunt ontlenen. Liefde is iets wat je kunt voelen, niet iets wat je moet verdienen, of waar je recht op hebt.

Verder lezen…

In de jaren negentig miste ik geen minuut van al het voetbal dat er op TV te zien was. Niet schrikken, want europees voetbal bestond toen nog gewoon uit een wedstrijd en een paar samenvattingen op woensdagavond, en nationaal waren er samenvattingen op zaterdag- en zondagavond.

Verder lezen…

We moeten het even over Mart Smeets hebben. Mart – ze hebben de olympische spelen speciaal voor mij bedacht – Smeets. Mart maakt me verdrietig. Hij praat zoveel en luistert zo weinig.

Verder lezen…

Verder lezen…

Klopt het dat het een aflopende zaak is met de waterflesmensjes? Dat bijzondere slag mensen dat geen stap kon verzetten zonder een flesje spa blauw in de hand. Het waren voornamelijk vrouwen, maar zoals dat gaat met vrouwendingen, gingen er na verloop van tijd steeds meer mannen meedoen. De verraders. Het zijn diezelfde mannen die staand plassen verdacht hebben gemaakt en die meepraten over conditioners. Mannen met een flesje water. Ik zou ze het liefst met hun volle waterbuik uit het raam gooien en nooit meer naar ze omkijken.

Verder lezen…

Wil je weten dat ik geen flauw idee heb wat een cougar is? Nooit van gehoord. Maar gelukkig is er google. Een eerste scan wees uit dat een cougar een puma is, die katachtige, niet het sportmerk. Maar na nog een keer kijken leerde ik dat een cougar een 40+ vrouw is die seksuele banden aanknoopt met mannen die minstens acht jaar jonger zijn. Ik snap nu ook waarom het woord volledig aan me voorbij is gegaan. Ik leef nog een tijdje in dertigersland. En daar is MILF, hoe ranzig en expliciet ook, wel een erebaantje, zo heb ik begrepen.

Verder lezen…

Je moet weten dat mannen waar het vrouwen betreft niet van het voorbespreken of nabespreken zijn, maar van het concluderen. ‘Zo! Lekker ding!’ Punt. Voorbespreken doen we wel, maar dan gaat het over voetbal. Of over darts. Het weer, het verkeer. Maar dan weer niet over films of boeken. Eigenlijk laten we bij het voor- en nabespreken de onderwerpen waar we een diepere gevoelslaag moeten aanspreken het liefst liggen.

Verder lezen…

Ik kijk weer wat vaker sport. Voetbal, om precies te zijn. Daar heeft ze niks mee. En zij belt wat vaker in mijn gezelschap met vriendinnen. Over Heel Belangrijke Dingen. En Heel Erg Lang. En begint weer over manicures en pedicures en iets met wenkbrauwen. Dat deden we eerder niet. Is dat het begin van de vervlakking? Ik verwacht het niet. Want we praten nog steeds over andere dingen, de dingen die ons raken in het leven en in de ander. We tasten nog steeds, en soms volledig in het duister.

Verder lezen…

Verder lezen…

“Kantoormensen in het nieuwe jaar, het blijft behelpen. Iedereen weet dat iedereen er een hekel aan heeft. Aan die eeuwige beste wensen. Iedereen! Maar het moet hè. Je ontkomt er niet aan. Het moet! Want we zijn kuddedieren, en in een groep is het de laagste norm die telt. De laagste norm is altijd die ene secretaresse die het Echt Heel Gezellig vindt om iedereen even een knuffel te geven.”

Verder lezen…

“Wat mannen doen als ze samen een weekendje weg zijn, dat weet ik niet. Ik weet wel wat ik deed. En dat ik het geen weekeindje weg noem, weet ik ook. We gingen op een voetbalqueeste in Hamburg. Met wat vertier daaromheen. Dat vertier werd verzorgd door Bas, die het zo organiseerde dat Hamburg voor eeuwig in mijn herinnering staat als De Stad van de Kou. Onmetelijke kou.”

Verder lezen…

“Voor mij is er na al die jaren nog steeds maar één held. En dat is Jari Litmanen. Hij heeft dit jaar weer één briljante wedstrijd gespeeld: Wales – Finland 0-2. Maar als ik eerlijk ben heb ik het vereren na de zegetocht van Ajax in 1995 langzaam afgeleerd. Vóór die tijd kwam er geen eind aan de lijst met helden. Van Billy Joel tot Snelle Jelle en van Willem Ruis tot Hein Vergeer, ze konden op mijn aanbidding rekenen. Nu zijn er nog sprankjes van bewondering, de momenten dat ik me laat betoveren.”

Verder lezen…

Verder lezen…

“Op de Duitse radio wordt nog meer gepraat dan op de Nederlandse, en daar is David Hasselhoff geen verlopen b-ster, maar een populair zanger.”

Verder lezen…

“De beste vriendin van mijn lief is ontzettend lang en draagt er ook nog eens hakken bij en heeft in de loop der puberjaren geen correctiebochel ontwikkeld. Als ik, 1m86, naast haar loop, opzij kijk en op ooghoogte haar heup ontwaar, heb ik het gevoel dat ik zeven ben en aan de hand van mijn moeder op het schoolplein arriveer.”

Verder lezen…

“Ik beland wel eens in gesprekken die ik niet zonder ondertiteling aan kan.”

Verder lezen…

“Mijn kleding gaat doorgaans zóveel modecycli mee, dat een bezoek aan een kledingwinkel voor mij gelijk staat aan een bezoek aan een andere planeet, waar de evolutie voor heel andere primaten heeft gezorgd.”

Verder lezen…

Verder lezen…

“Arie Boomsma. Hij schijnt nogal ‘het snoepje van de week’ te zijn. Ik zie het niet, maar ik ben dan ook een man. Als hij zijn mond maar houdt over geloven en in mijn bijzijn zijn goddelijke lichaam verhult in wijdvallende kleding, zou ik zelfs een genoeglijke avond met hem kunnen hebben. Ik zou dan met hem willen praten over sport.”

Verder lezen…

Verder lezen…

“Ik ben zo’n man die denkt dat hij niet ouder wordt. Die weet dat hij niet straffeloos alles kan eten, maar er diep in zijn onderbewuste nog steeds wel vanuit gaat. Die zichzelf tijdens gesprekken met nieuwe mensen nog steeds introduceert als ‘sportief’, en dat ook gelooft. Ik denk dat ik pas van dat geloof af ben als ik met een hijskraan uit mijn bed moet worden getakeld, omdat ik in het ziekenhuis word verwacht waar ze 250 kilo overtollig vet gaan wegzuigen.”

Verder lezen…

“Ik ben geen fan van statistiek. Ho. Wacht. Voordat ik Maurice de Hond samen met de leden van de Wereldorganisatie van Statistici en Andere Heel Belangrijke Dingen Met Cijfers op mijn stoep heb staan: ik weet dat het volkomen onterecht is. Statistieken zijn het cement van deze wereld. Ze vormen een houvast in een tijd van verandering, onzekerheid en Maik de Boer.”

Verder lezen…

Verder lezen…

“Nog nooit heb ik een man in razende furie met een kwast over zijn gezicht zien vegen. Nog nooit heb ik een groep mannen samen voor een spiegel zien staan om te kijken wie de puntigste kin heeft. Of de mooiste jukbeenderen. En over wat je kunt doen om die het beste uit te laten komen. Mannen vinden het wel prima. Mannen hebben namelijk een besluit genomen: dit ben ik, zo zie ik er uit, ik heb het er mee te doen.”

Verder lezen…