Lieve Mau,
Er zijn heel veel liedjes. Nog veel meer gedichten. Er zijn melodieën en er zijn films, boeken, er zijn kleuren en getijden. Jij kent ze allemaal, jij hebt ze altijd gezocht, je hebt ze bewaard, of je googled ze op het juiste moment. Want jij leeft in muziek en woorden, in het schoon en fraai en licht en zacht van de kunsten en de natuur. “Ik ruik de lente,” zeg je vaak, en dan ruik ik ‘m inderdaad ook. Dat geeft me een extra huppelpas in mijn toch al vlinderend bestaan. Ik huppel omdat ik bij…
Lieve Lotte,
Gisteren zei je iets heel moois. Het raakte me, ook al verbaasde het me niets. Je bent namelijk een wijs meisje, ik wil dat je weet dat ik dat vind. Ik ben natuurlijk je vader, dus wat weet ik er nu precies van, maar toch, een vader mag iets moois in zijn dochter zien, toch? Ik zie van alles. Ik zie je hang naar structuur die je om een doosje doet vragen als de blaadjes van je prinsessenblocnote vallen, zodat je een blaadjesdoosje hebt. Ik zie je drang naar rechtvaardigheid en je wil om goede dingen te doen.…
Lieve pap
Nu, vijf jaar na die nacht, ben je dichter bij me dan ooit. Je praat met me als ik slaap. Je praat met me als ik wakker ben. Soms in beelden, soms in woorden. Je hebt je kanalen gevonden. Ik praat terug nu, omdat ik dat nu durf, en we zijn aan elkaar gewaagd. Ik durf je weer terecht te wijzen met milde spot en merk dat je dat lachje nog niet kwijt bent, en dat eindeloze incasseringsvermogen. Ik ben blij dat je er weer bent, pap, want ik ben al die jaren bang geweest. Bang om voor…
Lieve Sophie,
Je bent vandaag jarig. Drie ben je geworden. ‘Zo veel’ zeg je al weken, en dan steek je vier vingers in de lucht. Zeggen dat je vier wordt, terwijl het eigenlijk drie is, vind je heel erg grappig. Dat is wat je geleerd hebt, het afgelopen jaar. Grapjes maken. En tellen. Maar vooral grapjes maken. Volle zalen trek je nog niet, maar mij weet je te ontroeren. Je weet me zo vaak te ontroeren. Als je minutenlang rondjes rent in de keuken bijvoorbeeld, of als je boos in een hoek gaat staan en zegt dat iedereen stom is.…
Lieve broer,
Tot je spreekt een trots mens. En een weemoedig mens. Ik ga het allebei uitleggen. Maar eerst dit.
Afgelopen vrijdag was ik met vriend B. in Amsterdam. We zaten op onze vertrouwde plekken in Stevens op de Nieuwmarkt en omdat wij van die vrienden zijn die elkaar los kunnen laten (ik zou ook kunnen zeggen dat we te lui zijn om vaker dan twee keer per jaar af te spreken) hadden we veel om over bij te praten. We kregen het over jou. B. en ik zijn mensen die veel praten over alles, net zo lang tot we…
November 13, 2009