Lieve Lotte,
Elke week breng ik je naar zwemles en dan wacht ik met je zus in de kantine tot je klaar bent. Het is onder vaders en moeders heel gebruikelijk om te klagen over de zwemles van hun kinderen. Daar moet je je maar niets van aantrekken. Ouders die de schoonheid niet zien in de blijde worsteling van hun kind om iets onder de knie te krijgen, zijn een beetje in de war. Het gekke is dat ik er soms ook aan mee doe, aan het klagen. Dat spijt me en ik snap het ook niet van mezelf. Misschien…
Lieve Sophie,
Vandaag ben je vier jaar geworden. Een paar weken geleden zag je de cadeaugids van intertoys bij oma liggen. Je ging naast me aan de hoge tafel zitten en vroeg me om een pen. “Ik zet wel even een kruisje bij wat ik voor mijn verjaardag wil hebben,” zei je geruststellend. “Da’s tof van je,” antwoordde ik. Een half uur later had je alles in het boekje aangekruist, behalve de teletubbies. “Dat is voor kleintjes,” zei je. Je snapt heel goed dat je nu bij de groten hoort, want je begint de hokjes waarin wij oudere mensen het…
Lieve Lotte,
Vandaag ben je vijf jaar geworden. Toen ik je dat zei, je zat achter op mijn fiets en ik bracht je naar school, zei je wat ongeduldig: ‘ja, dat weet ik al lang.’ Dat kan ook niet anders, want het is al twee keer groots gevierd. Een keer bij mij. En een keer bij je moeder. Zo gaat dat, als je co-ouders hebt. Daar weet jij alles van.
Vandaag ben je vijf jaar geworden. Ik stond vanmorgen bij het aanrecht en ik keek stiekem naar je. Hoe je netjes je brood op at en je drinken dronk.…
Lieve Lotte,
Ik zat vandaag een paar keer met een heel klein en heel breekbaar hoopje mens in mijn armen, een meisje dat ineens haar lip voelde pruilen en haar schouders schokken. Ze weet niet hoe dat komt, ze weet alleen dat het in haar vaart, dat gevoel van onvolkomen zijn, een gevoel in haar lijf dat ze niet begrijpt, maar wat haar dingen laat doen. Zich afwenden, afsluiten, huilen, even alleen. Ik wiegde haar en kuste haar kruin en zei haar dat ze huilen mocht. Ik fluisterde in haar oor dat alles goed is. Dat het goed is, altijd.…
Lieve broer,
Ik wil je opnieuw een goede reis wensen. Want er is een nieuwe reis begonnen, toch? Dat kan ik me in ieder geval zo voorstellen, nu je lief weer in Nederland is. Je gaat alleen verder, omdat je drang om de wereld te zien zich nog even niet laat temmen, en jullie relatie bovendien bestand is tegen afstand en tijd. Dus nu zit je alleen in een camper. In de bakoven van de outback. In Australië. En je lief zit hier. In Nederland. Met Skype aan. Het schijnt hier warmer te worden. Een graad of zes…
Lieve Lotte en Sophie,
Als jullie me er later naar vragen, zal ik zeggen dat 2009 het jaar was waarin jullie vriendinnen werden. Dat heeft alles te maken met de spectaculaire taalontwikkeling van Sophie. Jullie kunnen nu praten. En dat doen jullie. Praten praten praten. Ik heb me altijd verbaasd over het eindeloze praten van de vrouwen om me heen, maar nu ik jullie zie groeien, weet ik dat het iets genetisch is. Zoals jullie weten heb ik ook vaak twee jongens in mijn nabijheid. Die zijn meer van het fysieke werk. Een vuistslag in mijn maagstreek is waarschijnlijker dan…
Dag 2009,
Na een intense tijd samen ziet het er naar uit dat onze wegen gaan scheiden. Wie had dat gedacht. We leken verstrengeld in een eindeloos gevecht. Ik kijk naar je en ik kan je nog steeds niet zo goed inschatten. Ben je hard of zacht? Boos of vergevingsgezind? Bang of nieuwsgierig? Geef je de mensen om je heen het gevoel dat er een wereld te winnen is, of laat je ze voelen dat uiteindelijk alles stuk zal gaan? Ik ken je nu bijna een jaar en ik zou iets van een balans moeten kunnen opmaken. Wat ik op…
March 18, 2011
2