Mensen vroegen mij of ik al spijt had van mijn voorbeschouwing op Brazilië-Nederland. Want oh, oh, dit was toch wel andere koek. Het was een wonder geweest. Het wonder waar ik naar verlangde, maar dat niet zou komen.
Die mensen hebben mij niet begrepen.
Ik kijk elke avond naar VI oranje. Gisteravond zei René van der Gijp dat hij het best leuk zou vinden als Nederland het WK won, maar dat hij het ook goed zou vinden als Spanje in de finale te sterk zou zijn. Hij was voor Oranje omdat hij dat wel leuk vond voor…
Vroeger was het makkelijk. Je ging zitten, kreeg de voorbeschouwing van Johan Cruyff voor je kiezen, die probeerde je te begrijpen en net als je dacht dat je het begreep, begreep je het toch niet helemaal. Je zag het Nederlands elftal negentig minuten lang in balbezit, omzichtig speurend naar openingen, je ergerde je rot, je klaagde over het vleugelspel, over de trage opbouw, en over Michael Reiziger, we zeiden dat het saai was, maar we hadden wel de bal, en dan wonnen ze een aantal wedstrijden, heel het land op zijn kop, waarna het uiteindelijk mis ging als het net…
Een man en een vrouw stapten de coupé in. Vader en dochter, dacht ik even, maar toen zag ik dat de man naar de billen van de vrouw keek. De man wachtte tot de vrouw een plekje koos. “Hier dan maar,” zei de vrouw, half tegen zichzelf, half tegen de man. De man koos het plekje naast haar, maar aan de andere kant van het gangpad. Ik zag hem aarzelen. Ik dacht aan het kleine gesprekje dat ze ongetwijfeld op het perron hadden gehad. Ik zag hem zoeken naar een vervolg.
De vrouw graaide in haar handtas. De man…
We leven twee dagen in een vacuüm. Het gat dat geslagen is tussen de verkiezingen en het WK voetbal. Dat stemt mistroostig. Hol. Het is op zulke momenten dat de IKEA in beeld komt.
IKEA is de spil van wat wij westerlingen ‘leven’ noemen. Dromen beginnen er en blijken er bedrog. Liefdes bloeien er op en bloeden er dood. Zie het verliefde stel dat enthousiast hun eerste gezamenlijke spulletjes uitzoekt. Zie het ooit verliefde stel van wie de één nu onwillig mee sjokt om dingen te kopen voor een huis dat al veel te vol staat. Ooit was er het…
We zaten op een Grieks terras en bestudeerden de Griekse jongemannen. ‘Onzekerheid bestaat hier niet’, zei M. Ik fronste en ze liet me even naar een antwoord zoeken. ‘Maar…’, begon ik. En ik viel stil.
‘Dat zei Pieter, die woont hier al jaren’, zei M. Pieter is geen psycholoog en ook geen socioloog en even bekroop me de wens om zijn analyse weg te honen. Maar ik ben ook geen psycholoog. En geen socioloog. En bovendien woon ik hier niet. Toch bleef ik met die maar in mijn hoofd zitten. M. lachte, want ze zag het. Er diende zich…
We bekeken op mijn laptop de vakantiefoto’s. Zie je wel, zei M. Ik keek goed. Ik zag mezelf. Zoals ik mezelf steeds zag. M. houdt van fotograferen. Meer specifiek houdt ze er van mij te fotograferen. Je zou dat blinde liefde kunnen noemen en dat doe ik dus maar. Heel fotogeniek ben ik niet.
Wat moet ik zien, vroeg ik. M. sprong met de pijltjestoetsen heen en weer tussen twee foto’s. Zie je het niet? Ik zag het niet.
Misschien moet ik iets uitleggen over de foto’s in het mapje in mijn laptop. Het zijn er veel. Er…
17.00 uur. Schagen. Ik zit in mijn auto en mijn dochters kloppen op het raam. Ze willen nog een kus en een knuffel want ze gaan een nachtje logeren en dat vinden ze toch wel spannend. Nadat ik ze allebei vier keer stevig heb omhelsd, start ik de auto. Ik rij de straat van mijn zus uit. In mijn spiegel zie ik twee zwaaiende meisjes op blote voeten en in zomerjurkjes kleiner worden. De warme gloed die ik voel heeft niet alléén te maken met de zon.
18.30 uur. Ook in Almere is het warm. M. zit aan een tuintafel…
July 6, 2010
4