Ik wist het ook niet meer, dus ik vroeg het aan google: “wat doet een vader als de jongste steeds komt klikken en de oudste het meestal inderdaad gedaan heeft?” Hahaha, maar, serieus? antwoordde google. Dat is de pest met google he, nooit eens een serieus antwoord. Dus ik nog een keer: wat doet een vader… enz. En toen deed google wat hij dus altijd doet: hij stuurde me naar de site van vogelproblemen.nl. En geef ‘m eens ongelijk. Het begint altijd allemaal bij de vogels. Ik bedoel. Neem Pino.
Maar ik weet het dus echt niet.…
Er was zaterdagavond zo’n moment. Zoals er altijd een moment is, in alle drukte en chaos. Ik praatte over het leven met iemand uit mijn voetbalteam. Om mij heen praatten honderden andere mensen ook over het leven. Of over vrouwen. Voetbal. Niks, alles. Mijn broertje, die net een paar uur terug was van zijn wereldreis, stond aan een tafeltje met een glimlach die met de minuut groter werd. Bier kwam en bier ging. De regen hield er mee op. De Markt stroomde vol. Nog meer bier, nog meer mensen, nog meer leven om over na te denken en te praten.…
Ik was uitgenodigd voor een meeting met een aantal mensen die bij hun gemeentelijke dienst bekend staan om hun vermogen strategisch te denken. Het zit zo: ik werk bij de gemeente Amsterdam en Amsterdam kent een bouwstop. Wat strategie komt in zo’n situatie wel van pas.
De bijeenkomst begon met een voorstelrondje. Voorstelrondjes horen er bij. Er hoeft maar één nieuw gezicht aan tafel te zitten, of we doen een voorstelrondje. Ik zei dat ik Ralph was en bij het OGA werk. Iedereen knikte. De rest zei ook zijn naam. Ik keek de groep rond en constateerde…
Ik hou van films over schrijvers. Zien hoe klein en onbetekenend hun leven is, eenzame mensen zijn het vaak, en het moet geromantiseerd, want het is film, je ziet ze gedichten declameren, sterke drank naar binnen werken en je ziet hoe ze iedereen van zich vervreemden. En dan van die voice overs die de betere zinnen uit de wereldliteratuur citeren. A lovesong for Bobby Long is zo’n film. Die film is nu op RTL8. Ik vind RTL8 geen zender voor een goede film over een bange man die boeken schrijft. Toch zie ik nu Scarlet Johansen zitten naast een jonge…
Ik vraag me af of ik moet gaan, vanmiddag. Naar de huldiging. Vanaf mijn kantoor is het een kleine tien minuten fietsen naar de Herengracht. Collega S. gaat zeker. Na tien minuten praten bij de koffieautomaat weet ik nog steeds niet precies waarom.
In dagblad De Pers staat met grote letters op de voorpagina: Huldigen is verwerken. Misschien is het dat. Dat er iets te verwerken is. Collega S. zei dat hij steeds wel even aan het verlies moet denken. Daar heb ik zelf niet zo veel last van. Ik heb mijn ego niet opgeblazen toen oranje won, en…
Vanmorgen ging ik naar het strand. Daar zat een dikke vrouw in een badpak dat ze zo op het oog al vele zomers droeg. Ze had een rieten hoedje op, waar ze een oranje slinger om geknoopt had. Dat is van Nederland, zei Sophie. Ik knikte. Ook dat is van oranje, het stemt nederig.
De jongen van het ijs in de strandtent droeg het shirt van het EK 2000. Kluivert, stond er op zijn rug. Het deed me terug denken aan de halve finale tegen ItaliĂ«. Die met al die gemiste strafschoppen. Het was de wedstrijd waarbij Cruyff in…
August 19, 2010
1